Jacek Wojcieszko

Pochodzimy z różnych miejsc, bardziej lub mniej znanych, słynących z czegoś lub zwyczajnie, po ludzku nie kojarzących się z niczym i nikim wielkim i sławnym.

Jezus przychodząc na ten świat i rodząc się w nędzy i ubóstwie uświęca i podnosi na niebotyczny poziom każdą ludzką małość. Ten, który zstąpił z niebios, kieruje wszystkie nasze pragnienia i nadzieje ku górze, skąd dał się słyszeć anielski śpiew: „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania”.

Nieustannie zmierzamy ku niebu. Jezusowi, który nie lękał się zawierzyć człowiekowi w osobie Maryi i Józefa, powierzamy nasze sprawy. Obok nas żyją inni ludzie. Dajmy im na co dzień odczuć naszą radość z tego, że Bóg stał się człowiekiem i zamieszkał między nami.

Zgodnie z umową zapraszam do obejrzenia zdjęć w galerii - uwagi na kontakt@jacekw.pl

Kolejne wakacje, kolejny Ocypel, kolejna grupa młodzieży i kolejne roszczenia. To fenomen - młodzi ludzie (16-18 lat) i mogłoby się wydawać, że będą otwarci na nową rzeczywistość, nowe doświadczenia a oni chcą dobrowolnie żyć tym co minęło. Ciągle słychać a w tamtym roku... To zastanawiające, ale też chyba bardzo polskie - boimy się nowego. Nowa nieznana rzeczywistość nas przeraża, budzi lęk. Dziwiłem się zawsze swojej Matce, iż broni się przed nowościami ale teraz mam dowód na to, iż to jest w nas zakorzenione od dziecka. No cóż w polityce podobnie: nowy prezydent - elekt, nowa partia, i tylko układ stary - swoich na kluczowe stanowiska - a miała być rewolucja i powszechny pluralizm. O naiwności ludzka!

Jak moja młodzież w Ocyplu: te same roszczenia, te same oczekiwania, stare sentymenty i byleby nic nie zmieniać. W myśl zasady: najlepiej w starym wygrzanym bajorku, to nic, że zaczyna już lekko śmierdzieć. A nowe oczekiwania? Kto by sobie tym głowę zawracał.

Ps

Nowe zdjęcia już wkrótce...